به یاد گل آقا

11 ارديبهشت 83 ياد آور يکي از تلخ ترين خاطرات زندگيمه. گوينده اخبار ساعت دو داره خبر ميخونه ، يهو اسم کيومرث صابري فومني به گوشم ميخوره.خيلي عجيبه،صدا سيما که سايه گل آقا رو هم با تير مي زد .حتماً اشتباه شنيدم. سریع از اتاق مي زنم بيرون .گل آقاي ملت ايران در گذشت...
باورم نميشه، يعني گل آقا هم رفته ! حسابي شوکه شدم ، هضمش خيلي سخته . چند نفري از بچه هاي قديم زنگ مي زنن که هم خبر رو بدن هم تسليتي بگن ... اما هنوز هم باورم نمی شه .
نميدونم چه قدر به گل آقا علاقه مند بودم . فقط اينقدر مي دونم که از وقتي خوندن نوشتن ياد گرفتم يعني از همون سال 69 هر هفته پنج شنبه ها منتظر گل آقا بودم . يادش به خير! چه قدر کلمه سياسي قلمبه سلمبه ياد گرفته بودم ! بدجوري بهش عادت کرده بوديم (همه اعضاي خونواده مون).
دوازده سال گذشت. يهو سال 81 و در سالگرد انتشارش يه ويژه نامه بيرون اومد که هفته نامه تعطيل شده. خدا بيامرز هيچ وقت نگفت که واسه چي . بعدش هم گمانه زني ها شروع شده بود ولي هيچ کس نفهميد که آخه چرا ؟
تو اين يکي دو سال بعد خيلي دلم واسه اش تنگ شده بود .واسه حرف حساب هاي خودش ، واسه کاريکاتورهاي علي رادمند و ناصر و پيمان پاکشير ، واسه شعرنو هاي بچه نایین، واسه افاضات فدوي، واسه نوشته هاي دکتر بعد از اين سابق، واسه نطق های پیش ازدستور و در يک کلام واسه گل آقا. اميدوار بودم برگرده ولي نمي دونستم که خودش هم تاب دوري از اذناب رو نداره . وقتي ديد نميتونه برگرده واسه هميشه از پيشمون رفت . همه در گذشتش رو تسليت گفتندوبرایش مطلب نوشتند . از ابراهيم نبوي که مدت ها باهاش همکار بود و بهنود و محمد قوچاني گرفته تا آقاي خاتمي و بقيه صاحب منصب ها . همه دوستش داشتند شايدم همه يه جورايی بهش مديون بودند .
گل آقا رفت و شاغلام عوام و غضنفر بيسواد و ممصادق زن ذليل رو هم با خودش برد... كاش قبل از رفتنش بيشتر قدرشو ميدونستيم ولي حيف...
دوست داشتم يه مطلب گل آقايی بنويسم ولي نتونستم يعني هيچ کس نميتونه. فقط دوست داشتم از کسی یاد کنم که دوستش داشتم و همیشه ازش تاثیر می گرفتم.به قول خودش زياده جسارت است . روحش شاد و يادش پايدار .