دوست داشتن

ما شقايق كوهستان های وطنمان را

داريم

و هر كه را

كه تاب اين آتش رويان را

در سينه دارد

ما شقايق ها را دوست داريم

و روييدن و باليدنشان را

و به شباهنگامی چنين

پاسداری شان را

گرد آمده ايم

ما گل ها را دوست داريم

و نه تنها

گلهای گلخانه را

كه گلهای وحشی خوشبو را هم

و آزادی گفتن كلام عطر آگين دوست داشتن را

هر كه گلی می پسندد

و هر كه گياهی

و هر كه رويش جاودانه جان را

باور دارد

با ما در اين برخاستن يگانه است

و ما برخاسته ايم

تا بيگانگی را باطل كنيم

با ترانه مهر

و در برابر آن كه چيدن گلها را داس درو به دست دارد

با كينه مادران

جدايی را همچنان

سنگ بر سنگ مي نهند

و اينك ديواری است

بگذار بر اين ديوار

مرغ من بنشيند

و دست تو

او را كريمانه دانه بخشد

و ديوار

پله ای باشد

برآمدن ما را

چه در بالا

يك آسمان

به چشمان ما نگاه می كند

و در پايين

گهواره و گور ماست

كه بر آن

همواره شقايقی سوزان می رويد

سياوش کسرائی