شرف نامه بایسنقری

تو یکی از صحنه های فیلم عصر جدید، چارلی چاپلین داره تو یه خیابون قدم می زنه. یه کامیونه هم ازون اطراف داره رد می شه. یه دفعه پرچم خطر از پشت کامیونه می افته رو زمین. چارلی هم پرچمو بر می داره و شروع می کنه دنبال کامیونه دویدن. کامیونه می پیچه تو یه خیابون دیگه، چارلی هم به دنبالش. اتفاقا یه عده کارگر هم تظاهرات(کمونیستی؟) راه انداختن و چارلی خیلی تصادفی درست جلوی اونا قرار می گیره و همین طور هم داره پرچم قرمزو تکون می ده(فیلم سیاه و سفیده). خلاصه چارلی بی خبر از همه جا رو می گیرن به این اتهام که رهبر این تظاهرات تویی. حالا بیا و درستش کن. قضیه کارتون روزنامه ایران و ماجراهای بعدش منو یاد این صحنه انداخت. یه کم دیر شده ولی راستش چیز جالب تری به ذهنم نرسید بنویسم. خواستم پشت بندش یه تریپ تحلیل سیاسی هم بیام ولی می بینم ما بچه این محل نیستیم. هر چی فکر می کنم می بینم شعور سیاسیم در حد آلبالو خشکه یا فوق فوقش تمر هندیه، مارو چه به این حرفا.
نتیجه اخلاقی: Cielo به اسپانیایی یعنی بهشت.