جرات ...

من این متن رو خیلی وقت پیش خوندم متاسفانه گمش کردم و مجبور شدم خودم بنویسم. اگه کسی خونده و می بینه یکم متفاوته باید ببخشین، تلاش کردم مضمونش همون باشه!


در راهروی دانشکده قدم می زد. به نظر می رسید بی هدف است. به قیافه ی همه ی آدم هایی که رد می شدند به دقت نگاه می کرد. گویا آلیس به دنبال کسی بود، در میان این جمعیت فقط یک چیز قلب او را وا می داشت که تندتر بزند. او را دید، جرج از میان جمعیت وارد شد. هر دو خواستند به هم سلام کنند ولی نشد، جرج خواست سری تکان دهد ولی آلیس سرش را پایین انداخت و رفت. کمی جلوتر دفترش را در آورد روز چهارم آپریل ... یادداشت کرد که "این بار هم موفق نشدم حرفم را بزنم". افکار جرج هم مشوش بود، پیش خود گفت "چی می شد اگر یک بار روی خوش به من نشون می داد تا بهش بگم" ولی می دانست که این بهانه ای بیش نیست حتی اگر آلیس به او لبخند هم می زد او قدرت این کار را نداشت. چند سالی این ماجرا کم و بیش اتفاق می افتاد جالب این بود که پس از این همه تکرار این صحنه اصلا برایشان تکراری نبود هر دو تلاش می کردند نقش خود را خوب بازی کنند ولی لحظه ی اجرا همه ی دیالوگ ها را فراموش می کردند. مثل اینکه اون لحظه به یک دنیای دیگر می رفتند و بر می گشتند.
... آلیس برای جشن ازدواجش برای همه ی دوستانش از جمله جرج کارت دعوت فرستاد. آنجا به غیر از دو نفر همه شاد بودند. آنها هم به تلخی و زورکی می خندیدند. تقریبا دو سال بعد از جشن، جرج یک صبح زود همسر آلیس را در دفتر کارش دید. بعد از یک خوش و بش کوتاه، همسر آلیس خبر فوت آلیس را به جرج داد و گفت آلیس می خواست که این را به تو بدهم. همان دفترچه یادداشت آلیس بود. بازش کرد، ورق زد تا به جایی برسد که دیگر برگه ها سفید باشند. آخرین یادداشت آلیس مربوط بود به روز جشن که نوشته بود "هیچ وقت جرات نکردم که بهت بگم و برای همیشه از دستت دادم".

نتیجه: اولا HP بازی در نیارین این Main Topic این داستانه.
ثانیا همیشه منتظر نباشید تا اون بیاد، برای یک بار هم که شده شما پا پیش بگذارید.
ثالثا اگه دوست دارین بقیه نتایجو شما بگین.