کربلا کربلا، ما داریم می آییم

سلام. ای آقا چند وقتی بود که نبودیم و چقدر هم ننوشتن موقعی که دوست داری بنویسی سخته! خوشبختانه تو این مدت، ایرج چراغ اینجا رو روشن نگه داشته. دستت درد نکنه. اما به حضور انورتون عارضم که ان شاء الله تعالی به رحمت ایزدی، قصد دارم از این به بعد و تا قبل از اعزام، با گام های محکم تری روی اعصاب خوانندگان محترم رژه برم. پس جمیع منتظران مهدی حواس خودشون رو جمع و جور کنند که یه کاری دست خودشون ندن. دیگه اینکه از سایر حضرات هم درخواست می شه ما رو مستفیض کنند، باشد که رستگار شوند.

الان به دلیل گل دقیقه نود و پیروزی شیرین مقابل لیورپول قند در مواضع ما تبدیل به آلاسکا شده وسایر بدبختی ها رو به بوته فراموشی سپرده ایم. دیشب هم مصاحبه علی دایی خیلی کشنده بود، از خنده روده بر شدیم. (مگه ما ببختـید رونالدوایم؟!)
سوات این نجف نژاد هم منو کشته، ده بار به جای "ممهور" می گفت "مهمور".

تا اطلاع ثانوی مخلصـــــــــــــــــــــیم!

پی نوشت: تیتر مطلب رو از "کربلا منتظر ماست، بیا تا برویم" به تیتر فعلی تغییر دادم.