فارسی زبانی عقیم، مقاله ای از دکتر باطنی

سلام،

منصفانه که نگاه کنم من همیشه تلاش می‌کردم برای واژه‌های علمی انگلیسی هیچ معادلی از زبان فارسی استفاده نکنم و توی گفته‌هام و نوشته‌ها دقیقا اون کلمه رو استفاده کنم. علت این کار رو این می‌دونستم که وقتی یک کتاب می‌خوندم که ترجمه شده‌بود و واژگان معادل به کار برده‌بود،‌ هیچ چی نمی‌فهمیدم...

خب این شاید یک واقعیت باشه که اون واژگان فقط برای آدم‌های خاصی توی رشته‌ی خاصی ساخته می‌شه و اگه خیلی صاف و ناز و پوست‌کنده نیست خوب نیست، اشکالی نداره، اگرچه فکر می‌کنم این حرف درستیه و در تمام زبان‌ها وجود داره حتی انگلیسی که وقتی شما واژگان یک رشته‌ی علمی رو برای یک شخص خارج اون رشته حتی دانشجو به کار می‌بری، چپ چپ نگاهت می‌کنه که این کلمات چرا یک‌جوری‌اند،‌ ولی واقعا لازم نیست که فرهنگستان ادب برای ساخت معادل کلمات علمی حتی برای یک سری آدم خاص، چیزهایی تولید کنه که وقتی اون‌ها هم که فرض می‌شن با این کلمات آشنا هستند می‌خوان حرف بزنند یا بنویسند احساس کنند دارن انرژی صرف می‌کنند برای فهمیدن یا به کار بردن اون کلمات...

این مقاله که لینکش پایین هست و احتمالا خیلی عمیق‌تر از اون شکلی که من نگاه کردم،‌ به مشکل نگاه کرده برای من جالب بود و احساس کردم راه حل‌هایی عملی پیشنهاد داده.

http://www.bbc.co.uk/persian/arts/story/2008/06/080602_an-bateni-article.shtml