اوقات فراغت در تابستون من

سلام به دوستای عزیز اونایی که پست می گذارند و اونایی که پست خواهند گذاشت

الان میگین چون گفتیم ایرج غیب شده ایرج اومد یک چیزی بگم، اگه رک باشم واقعیتش همینه. من نمی دونم چی کار باید بکنم ولی مطابق چهار سال پیش دوباره با زمان کورس گذاشتم. نکته اینه که من اصلن خونه نیستم حالا دیگه پست گذاشتن واقعا طلبم. می رسم خونه عملا فقط استراحت می کنم. ولی خداییش وبلاگو هر روز دوبار چک می کنم (هنوز به صداقتم که شک نکردید؟ یعنی دلیلی برای دروغ گفتن که ندارم)

خوب اینا آه و ناله بود. آیا باید اینجا گفته می شد؟ به نظرم نه! همه از این مشکلا دارند پس بیانش برای همه حتی اونی که میگه مضره! وقتی اوضاع این طوری باشه دیگه موضوعی به ذهن آدم نمی رسه که یک کم بپروروندش و بیاد تو وبلاگ بگه. خدا رو شکر دیگه همتون دستتون یک جایی بند شده، یعنی همه تو این تابستون یا کار آموزند یا جایی شرکتی میرن، دیگه می دونین وارد شدن چند تا زمان ثابت توی برنامه هفتگی همه ی flexibility آدم رو می گیره و عملا با یک کارآموزی و یا یک کار پاره وقت همه دارند می نالند. واضحه که این اوضاع سخت پایدار نیست ولی تو هر دوره ای برای یک سری آدمها پیش میاد تنها راهی که سراغ دارم افزایش جمعیت وبلاگه! در این حالت هم انگیزه برای نوشتن بالا میره هم اینکه بود یا نبود سه چهار نفر تو چشم نمیاد. نبود 4 نفر از 7 نفر یعنی 57.14 درصد ولی نبود چهار نفر از چهل نفر یعنی 10 درصد که ناچیز و ناقابله!
یک فیلتر ساده ولی خوب برای انتخاب آدمها بذارین و یک نظر سنجی و در نهایت دعوت کنید نه اینکه انتظار داشته باشین خودشون بیان!!!!!! مهدی جون دعوت کن میدونم عهد بستی کسی رو دعوت نکنی ولی حالا بیا و به خاطر وبلاگ این عهدو بشکن.
آیا لازمه افراد حتما برق و کامپیوتر 81 باشند؟؟؟؟ نمی دونم ولی اگه کسی این خصوصیت رو نداشت ولی تایید شد به نظر من مشکلی نیست.
یک کرمعلی بودا من تو آخرین کامنتم یک چیزایی بهش گفتم فکر کنم بدش اومد آخه به من میگه پوره سیب زمینی البته من گفتم اگه دوست داره بگه ولی یک کامنت بعد اون گذاشت پس بازم خدا رو شکر پوست کلفته!!

خلاصه اینکه می بخشین که نیستم هر چند خداییش راحت نیستین که نیستم؟