علي جون

طرف اول رفت بازار كه تا ديد اوضاع اونطوره اومد پيش سليمان كه ما رو فلان كن و دستم به دامنت حالم خرابه و آوارم و تو چه پيامبري هستي.
اومد و پرسيد آيا در اين شعر شراب رديف است؟
گفت آقا رديف رديفه امشب بيا با بچه ها حالشو ببريم و با باد فرستادش و طرف مرد.
بعد رفت تو فكر و گفت اين خدا كاراش به آدم نرفته كه مردم واسه يه تشنه هزار دريا رو ميارن .
بيچاره فكر كرده همه چيز به اين راحتياس منم مثل اين دهاتيا كه تازه ميان شهر . . . چه انتظارا يي دارن مردم .
علي جداً ياد تو كه ميفتم احساس زندگي مي كنم