چند روزه دارم یه کتابی میخونم به نام کافه پیانو نوشته ی فرهاد جعفری که ظاهرا برنده ی نظرسنجی روزنامه اعتماد در سال 86 هست. از وقتی شروع کردم به خوندنش حس عجیبی داشتم ولی نمیدونستم چه حسیه و چرا این حس را دارم. تا دیشب که بالاخره فهمیدم! وقتی این کتاب را میخونم به طرز عجیبی فکر مینمکم که مهدی داره یه سری اتفاق که واسش افتاده را تعریف میکنه. خیلی حس جالبی (و با توجه به اینکه خیلی وقته مهدی را ندیدم و دلم واسش تنگ شده میشه گفت حس خوبی!!) داره

پی نوشت: البته کتاب طنز نیست ;)ه